donderdag 26 april 2012

Bovengrondse aardappelen (het begin)

Sinds jaren sterk beinvloed door Bill Mollison, Ruth Stout, Masanobu Fukuoka, etc., moest het natuurlijk zover komen dat ik mijn groententuin niet meer omspit. Het eenvoudige aan een no-dig-methode is dat je dat niet eerst moet proberen om nadien vast te stellen dat dat niet werkt. Je begint er mee en gaat er mee verder of je stopt er mee en je begint weer om te spitten. Zo simpel is dat. Je moet niet leren door schade en schande.
Heel anders ligt het bij het telen van aardappels. In de loop van deze cultuur kan je niet meer van gedacht veranderen. Eerst bij de oogst weet je of je het  juist deed. Maar ja, proberen is beter dan studeren.
En misschien zal mijn geloof mij redden (en mijn patatjes!). Maar toch zal ik niet weten of het resultaat (goed of slecht) eventueel iets te doen heeft met Chernobyl of Fukuschima.
Gezien te tijd van het jaar heeft verder overleg geen zin meer. Doen dus.

Eigenlijk ben ik reeds verleden jaar begonnen met 'mulch-patatten' te kweken. D.w.z.: het perceel waarop ik aardappels wilde kweken heb ik met rust gelaten. Eerst groeide daar boekweit, als groenbemester.

















Na het oogsten en dorsen bracht ik het stro weer op het veldje. 
Intussen waren de verspilde zaden alweer gekiemd. 
Ver zullen ze het niet brengen: de eerste vorst staat voor de deur.



















Vooraleer de eerste sneeuw komt (die helemaal niet kwam) werd het geheel toegedekt (gemulcht dus) met stro (siberische oerrogge; groeit tot 2m hoog).
















De winter kon komen (maar kwam niet).
De lente kwam.
Tijd om de hooizolder vrij te maken. Al het hooi werd over het toekomstige aardappelveld (300m²) verspreid, ong. 30cm dik.
















25 april. Tijd om aardappels te 'planten'. Het hooi was niet plat geregend en hier en daar kwam het nieuwe gras alweer de kop opsteken. So what!
Mijn patatjes liggen in de kelder en hun verse scheutjes vertellen mij dat ze naar buiten willen. Tijd om te planten dus.
Waar een rij aardappels komt schuif ik het hooi een beetje terzijde. Daar breng ik een laagje goed verteerde kompost (schapemest en keuken/tuinafval, 2 jaar oud) in de zogenaamde 'voor'. Daarop strooi ik houtas die ik de ganse winter verzameld heb, en daarop leg ik om de 35cm (ong. de lengte van mijn Birkenstockklompen) een aardappeltje. Misschien ligt het aan mijn geografische ligging (315m NN) dat ik na 10 jaar nog altijd zelf mijn eigen pootaardappeltjes produceer, generatie na generatie.
Bovenop die laag kompost leg ik mijn plantertjes, zonder de grond te beroeren. Geen plantgaten, geen voor, gewoonweg boven op de grond.


Alles wordt dan weer mooi toegedekt.
























In totaal 'plant' ik ong. 700 knollen, i.e. 15 rijen à 20m (elk 45-50 planten). Wanneer de planten beginnen te groeien  komt er nog meer hooi boven op.


7 opmerkingen:

  1. heel interessant, ik ga dit blog volgen :)
    vorig jaar heb ik in zakken aardappels proberen te kweken, van 3 potertjes kreeg ik een treurige 3 kg en heel veel aardappelblad.

    groetjes uit Bayern

    BeantwoordenVerwijderen
  2. van 3 potertjes een TREURIGE 3 kg??
    Je maakt me jaloers! Had je gewacht tot het blad afgestorven was had je waarschijnlijk een nieuw record gehaald.

    groetjes uit Thüringen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oops, verkeerd geschreven, ik had 3 potertjes per zak
      Vergeet te vermelden dat ik een stuk of 10 zakken had.
      Weinig record, of het moet een diepterecord zijn.
      Ik ben nu nog op vakantie in Frankrijk, als ik terugkom ga ik hooi kopen of stro om alvast te mulchen ..... moet ik verder nog wat doen of gewoon op de grond leggen?

      groetjes

      Verwijderen
    2. Inderdaad een diepterecord. 'kvraag me af wat er verkeerd gelopen is.
      Ik vermoed dat je geperst hooi/stro koopt: voor 1 m² zal 1 baaltje wel voldoende zijn. Trek het losjes uit mekaar zodat het nog water en lucht door laat en verdeel het over het bed (ca.30 cm hoog). De winter doet de rest.
      Vooreerst kompost uitbreiden moet (nu nog) niet echt maar heeft wel zijn voordeel. Dat kan je ook volgend seizoen doen tijdens het 'poten'. Hou wel een baaltje hooi ter beschikking om tijdens de groei na te mulchen.

      Prettige vakantie.

      Verwijderen
  3. Een paar pootaardappeltjes heb ik onder een bult half vergaan tuinafval gelegd, ik ben zeer benieuwd :)
    Het is meer voor de aardigheid, we eten nl. nog maar heel weinig koolhydraten ivm diabetes (insulineresistentie).
    Maar die paar piepertjes uit de tuin worden toch gekoesterd.

    groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ...en daarna heerlijke belgiese frieten bakken. Mmmm.

      Verwijderen
  4. Hallo woelmuizenier, ik ben gefascineerd door jouw mulchmethode met hooi en stro(oi). Mijn probleem is dat ik mijn eigen hooi niet kan maken (geen weide) en zeker al niet mijn eigen stro. Ken jij adressen waar je biologisch stro en hooi kan kopen? De winkels die ik ken verkopen klassiek geteeld stro, met pesticiden dus.

    BeantwoordenVerwijderen