donderdag 30 augustus 2012

Bovengrondse aardappelen (de oogst)

Na de hooioogst veranderde het weer.
Juli was tamelijk nat; iets wat hier altijd welkom is gezien de zandgrond waarmee je moet zien klaar te komen. Maar toch, aangenaam was het niet. Tijd dus om karweien te klaren en de tuin en het aardappelveld te laten voor wat ze zijn.

Rust roest. Waar zijn mijn patatjes?
















Hier en daar zie ik wel enige planten, maar het meeste groen komt van kweekgras (penen dus).
Veel bloei was er ook niet te zien behalve van doorgeschoten boekweit. Zou toch eigenlijk bevroren zijn.....?
En de penen? Elk jaar groeien die bastaards door mijn aardappelknollen heen.
Maar nu heb ik hoop: peenwortels groeien ondergronds maar mijn pattten groeien bovengronds!
Ik moet toegeven: graag zou ik eens kijken of er onder(boven)gronds iets te oogsten valt.
We schrijven 11 augustus. Ik bijt op mijn tanden en besluit alles te laten zoals het is. Als alternatief ga ik met mijn kroost eens mijn 'roots' bezoeken.
Na mijn terugkeer kan ik het niet meer laten. Ik wil weten. Veel planten zijn nog tamelijk groen. De Rosaras zijn oogstrijp. Met kloppend hart hark ik de mulch weg van rond de plaats waar waarschijnlijk eens een plant stond. Moeiteloos. En zie daar: onder een laag zwart verteerde mulch liggen ze: het resultaat van een hele zomer niks doen.































Op het algemeen resultaat moet ik nog wachten. Maar zoals het er nu al uit ziet kan ik een positieve oogst verwachten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen