dinsdag 25 juni 2013

Een knipoogje naar de wetenschap

Onlangs las ik op Sueddeutsche.de: wetenschappers hebben ontdekt dat dat groenten na de oogst nog een dag of zo verder leven en tekens geven van een dag/nacht rythmus.http://www.sueddeutsche.de/wissen/biorhythmus-lebend-auf-der-gemuesetheke-1.1702113
Hadden die wetenschappers eens een volkstuintje of een eenvoudige boerderij bezocht hadden ze  kunnen vaststellen dat vele groenten meerdere maanden na de oogst het begin van de lente herkennen: aardappelen, wortels allerlei, ook gedroogde granen en peulvruchten ontwaken uit hun winterslaap en beginnen een nieuwe levenscyclus.
De meeste planten kan je slechts doden met zeer brutale Inquisitie methodes: met een scherp mes de huid afhalen, het geheel in talloze stukken snijden en tevreden met het werk de slachtoffers in een pot hete olie/water onderdompelen. Een zogenaamd Godsoordeel. Weinig kans op een teken van leven. 
Maar zelfs levende zaden voor langere tijd bloot stellen aan de gemeenste zonnestralen, uien te drogen leggen tot hun huid herleid is tot papier. Ze leven verder. Je kan delen van een plant brutaal weg afsnijden. Hun levensdrang is sterker dan onze moordzucht.
Als vegetarier wil ik geen levende wezens doden (behalve steekmuggen en vreetslakken). Wat blijft er mij nu nog te doen? Hoe moet ik verder leven. Kan ik mij voeden met dode materie? Als astronaut ware dat allicht geen probleem. Gelukkig herinner ik mij een recept van ene Doctor Medicus namens Hook.
Daarmee is het probleem niet helemaal opgelost, maar ik hoef niet meer alle mogelijke levende wezens te doden. Enkele aardappels volstaan. Die doe je in een pot water tesamen met een soepsteen. De smaak is verrukkelijk: kip, tomaten, noodles, mergpijp, etc...
Maar  de vegetarier overleeft met een zuiver geweten (sorry voor de aardappeltjes. Maar misschien vinden wetenschappers een oplossing voor dat resterend probleempje).


5 opmerkingen:

  1. Ah dat wordt dan 1 wijn en 1 bier voor de dames... Het boerenbestaan mag, dat is echt werk maar tuinieren ook al is het moes? Dat is een rare hobby....

    Uit jouw reactie lijdt ik af dat het werkt als je de boel onder een laag mulch werkt en waarschijnlijk is die trap na eerder genadig dan wreed.
    A propos wreed. Uit het Duitse filmpje begrijp ik dat slapen een ongezonde bezigheid is voor planten maar als ze net als wij niet zonder kunnen dan is dat wel weer fijn voor de rupsen.

    Het bestaan op deze hete ijzer klomp met koel stenen buitenlaagje gaat absoluut over rozen, vooral die soort met grote doornen.

    Het bestaan is een grote kringloop al wordt de mens aanzienlijk minder gegeten dan in tijden van weleer. Bedenk dat planten nog steeds maar half vegetarier zijn ( of zijn het alleen de Britse planten die op "blood and bone" meel de pan uit groeien )

    Als vegetarische mens kan je gerust gaan slapen immers je bent deel van het bestaan maar richt net even wat minder schade aan. In plaats van een groen en water verslindende koe neem jij slechts een sla plant tot je. En natuurlijk is dat een levend wezen want planten zijn goed opgewassen tegen onze moordlust zoals je al schreef.
    Leven is geven en nemen. Tijdens je leven neem je ( en ik hoop dat je gezond spul neemt ) en later als ook jij het legioen der onsterfelijken betreedt kan je geven. De mens als compost lijkt mij een prachtige genoegdoening voor het eerdere nemen. Misschien dat een dergelijk voorstel velen te ver gaat maar als tuinier in hart en nieren lijkt dit me wel een mooie en het stelt ook gerust...toch?

    Gery


    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oeps excuses voor de spelling perikelen.
    Dat krijg je er van als je te snel gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Denk eraan, Gery: langzaam leeft het zich beter ;-)

      Dat rupsen de sla 'snachts 'te grazen' nemen kan je ze natuurlijk niet kwalijk nemen. Pech voor de concurrerende tuinder. Het is wel erg wanneer de wacht daarna afgelost wordt door hongerige slakken en reeën, te zwijgen van rondscharrelende kippen, scherpziende kraaien, eeuwig rondneuzende woelmuizen, rondvlinderende koolwitjes, …
      Het plezier van de tuinier. The Killing Fields. Doornige rozen. Misschien plant ik toch enige droseras op enkele strategische plaatsen.
      Terwijl ik zo schrijf krijgt 'Guerilla Gardening' opeens een heel nieuwe betekenis.
      Maar het is zoals je zegt, geven en nemen. Misschien kan ik ter zijner tijd mezelf teruggeven aan de bodem die mij gevoed heeft, waren daar niet de politiereglementen die mij verdoemd hebben naar een collectieve necromonocultuur resp. broeikasgas.
      Maar voor het zover is neem ik met plezier deel aan het werk dat men tuinieren noemt en zie dit werk (in navolging van Alan Watts) zoveel mogelijk als spel.
      Reizen is mij liever dan aankomen.

      Mag ik als toemaatje een kleine correctie aanbrengen?
      Rozen hebben geen doornen maar wel stekels. ;-)

      Verwijderen
  3. Ah Michel, natuurlijk hebben echte rozen stekels maar de spreekwoordelijke rozen doen aan doornen.
    Hoe zou anders Doornroosje door het leven moeten? Stekelroosje mist duidelijk wat romantiek.
    Maar je hebt gelijk. Romantiek op de tuin is meer in boeken dan op het landje.
    Al is het spel wel degelijk aanwezig en kan een mee etend monster in welke maat dan ook slechts tijdelijk de pret drukken.

    Hm Guerilla Gardening met Drosera, zou er een zijn die veenmollen vangt? Een met ondergrondse plakbladeren of plak wortels? Ook al zijn veenmollen een beschermde soort en mag je ze niet bestrijden, plantaardige oorlog moet toch kunnen.
    Ik kweek kleinschalig en de grondkrekel monsters hebben twee van mijn tien aardappels ont-looft. Ook de aardappelen zelf zijn voorzien van knaagsporen en de helft moet weg gesneden.
    Ongetwijfeld zijn de overige aardappelen al aangevreten alleen zie je het nog niet.
    Oh ja een ander monster op mijn landje is de halsbandparkiet. Nu de kersen van de buren beginnen te rijpen roven ze met het hele team de boom leeg. Zonnebloemen moeten hier zelfs al voor rijping van een netje voorzien en ondertussen hebben de meeste mensen het op gegeven ( ja ik ook ).

    En toch.... straks weer lekker buiten spelen.
    Veel tuinplezier

    Gery

    BeantwoordenVerwijderen