woensdag 7 mei 2014

Nooit gedacht..

Gek eigenlijk wat er zich daar zo beweegt in dat www. Ik had nooit gedacht daar in verzeild te geraken. Maar er is al veel gebeurd wat ik nooit gedacht had. Toen de PC in huis kwam, voornamelijk omdat de scholen er gewoon van uitgaan dat de scholieren dat hebben en ze zonder deze technologie hun huiswerk niet meer kunnen maken, was het eerste wat ik deed (na de installatie) mij een emailadres bezorgen en dit aan familie en vrienden doorgeven. „En nu ook je eigen blog?“. 'k Wist niet eens wat dat was. Nu wel. Bloggen (staat dat woord in Van Dale?) is een deeltje van mijn leven geworden. Had ik ook nooit gedacht.
Et voilà. Opeens heb ik een bloglijst en lees ik interessante rubrieken geschreven door interessante medebloggers. Als ik de statistieken mag geloven zijn er zelfs veel bloggers die mijn bijdragen ook interessant vinden. Nooit gedacht.
Maar wie zijn deze lezers. Ik maak mij zo enkele voorstellingen over hun geslacht, leeftijd, enz.., maar eigenlijke heb ik geen benul. Uit de teksten haal ik wel de interessengebieden. Als iemand zijn wederhelft bekend maakt als 'madam', of 'die van ons', weet ik al iets meer. Leeftijden zijn onmogelijk in te schatten tenzij de blogger een zelfportretje publiceert. 'Mijn kinderen/kleinkinderen' laten ook al een onder- resp. bovengrens vastleggen. Op enkele uitzonderingen na wordt een pseudoniem gebruikt.
Is dat geen wonder? Een binaire rekenmethode en aangepaste technologie leidde tot een virtuele gemeenschap waarbij bijna iedereen contact zoekt maar toch anoniem wil blijven. Hoe zou een bloggersconferentie er uit zien? Wat ware indien we mekaar persoonlijk zouden leren kennen en onze ware identiteit open leggen?
Maar toch. Deze virtuele wereld is inmiddels ècht geworden. Ze is waarschijnlijk echter dan de droomwereld die ons voorgeschoteld wordt door politici, economen, wetenschappers, pedagogen, ideologen, religies, marketingmanagers, schooldirekteurs, …, …,
Ik vind deze virtuele blogwereld geweldig! Had ik nooit gedacht.

Hartelijke groet aan allen,

Woelmuizenier.

11 opmerkingen:

  1. heel kort iets over mij: geboren in '62 van vorige eeuw, 4 kinderen, een vrouw, opgegroeid in milieubeweging, jaren in bouw gewerkt en thans in 't onderwijs (leerlingenbegeleiding met diploma sociaal assistent). Dat is toch al iets :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor jouw reaktie, Ludo. Dat 'iets' had ik ook al uit jouw bijdragen gefilterd.
      Over mijzelf: geb. '52, 6 kids, opgegroeid in donkere jazzpubs, emigrant, imigrant, expat, dorpsexoot, Alan Watts' fan. (en Zappa heb ik ook eens getroffen ;-) )

      Verwijderen
  2. Ik heb mezelf die zelfde vragen ook al gesteld... Meestal zijn het lezers die je kennen, maar er komen ook lezers toe, die helemaal vreemd zijn, en via Google of wie weet welke weg bij je uit komen... Soms krijg je dan reactie van een onbekende, die plots een trouwe lezer wordt. Ik vind het leuk... En het leukst vond ik de reactie van meneer pastoor, die me op die manier tijdelijk een enorme hausse in het lezers-tal bezorgde... Allemaal heel leuk. En weet je, ik kan langs deze weg al mijn gal kwijt, en hou het rozige, zachte, lieve leven voor mezelf...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo kwam ik per toeval via een of andere site weer in contact met mijn 'oude' schoolvriend en mijn toenmalige latijnleraar.

      Verwijderen
  3. En dankzij jullie blogs kijk ik eens wat vaker naar tuinen over de grens...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn profiel - met foto - staat bovenaan mijn blog op een aparte pagina die mijn naam draagt. Makkelijk zat.
    Maar kort: Menck, mannelijk, bouwjaar 1967, kustbewoner, gehuwd met 'madam Menck' (die overigens gewoon Katrien heet), kinderloos, beroepsmatig hovenier, hobbymatig tuinier en muziekliefhebber. Thuis: drie katten, drie vogels, een veertigtal kikkers en dubbel zoveel salamanders. Ik ben gek op getemde wilde tuinen met een grote plantenvariëteit en Engels geïnspireerde borders op kleur.
    Alstublieft.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hallo Menck,

    als''t Waait' verdwijnt de mist. " It's an ill wind that blows no good."(Iers gezegde). En ik ben inderdaad blij ook jou ontdekt te hebben.
    Over mezelf (zie ook hoger bij Ludo): ik, Michel, ben gehuwde huisman, zelfvoorziener, door een of andere oorzaak al 32 jaar vegetariër, anti-klerikaal met religieus-filosofische interesses.
    Ik woon in de ex-DDR en heb nog altijd heimwee naar Ierland, waar ik 7 jaar echt geleefd heb.
    Uit verdere blogbijdragen zal wel nog meer te distilleren vallen.

    Groeten.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ha Michel,
    Nog een poging tot antwoorden.
    Als ik op publiceren klik wordt ik er uit gegooid....
    Balen
    Gery

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ha, da's de truc.
    Niet eerst schrijven en dan profiel kiezen maar meteen profiel , inloggen en dan antwoorden.

    Woeps daar gaat de spontaniteit.
    En ondertussen had ik zo vaak een reactie getikt en flats weer weg...

    Firefox had ik al ruimhartig de schuld gegeven maar op Safari gebeurt hetzelfde en zo kwam telkens opnieuw een technische kink in de antwoord kabel. Maar net als in het leven buiten het virtuele, bestaan en leren gaat samen.

    Jouw oproep tot het opheffen van de anonimiteit op het medium wat daar zo toe uitnodigt is een aardige.
    Dus bij deze dan maar.
    Vrouwelijk zonder kinderen maar met man. Geboren? Ja natuurlijk, in de vroege zestiger jaren.
    Beroep kunstenaar passie erbij moestuinieren. Plek naast Amsterdam.

    Dat tuinieren met een hart voor permacultuur maar meneer/mevrouw mol maakt het me lastig en jouw naamgenoten knagen ook al aan mijn geloof in een harmonieus samenleven...
    Ach grosso modo blijf ik ze toch toestaan mee te werken in mijn tuin maar af en toe nek ik toch echt weer massa's slakken en ritnaalden worden systematisch in tweeën getrokken.
    Terwijl alles toch zo zijn nut heeft.

    Mol heeft ondertussen de "aardappelen ala Woelmuizenier" alle kanten op geduwd in het stro bed.
    Woelmuizen volgen de gangen van mol en doen zich tegoed aan ondergrond spul. En als het boeltje dan omvalt ruimen de slakken alles netjes op.
    Tussentijds probeer ik dan er ook nog wat van te eten.

    Zo en nu kijken of ik deze al omvattende reactie nog kan plaatsen.

    Groet
    Gery

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Gery,

      niet dat ik nu wilde oproepen tot een algemene en openbare biecht. Ik hou ook wel van een beetje anonimiteit. De vorige kommentatoren (jij ook) hebben zich op hun eigen sites sowieso uitvoerig geprofileerd.

      De woelmuis im mijn tunnel schijnt uien te lusten.
      Wat me wel bevalt is dat ik ,door een voor mij onbekende oorzaak, tot nog toe nauwelijks last heb van naaktslakken.
      Maar misschien wachten ze tot na de ijsheiligen wanneer ik alles uitplant.
      Er zijn wel degelijk veel meer allerlei huisjesslakken onderweg. Deze zijn gelukkig niet zo vraatzuchtig.
      Of mijn aardappelen nog op de hun toegewezen plaats liggen heb ik nog niet nagekeken.
      In een harmonie moet iemand de tweede / derde viool spelen en de dirigent moet af en toe ingrijpen.

      See you,
      Michel.

      Verwijderen
  8. Per abuis drukte ik bij Natuurlijke Moestuin op de link naar jouw blog. Mijn bedoeling was om je reactie daar te lezen. Maar je hebt me gegrepen...wat schrijf je fantastisch! Ik ben vast besloten om je helemaal te lezen. Zo zie je dat je ook virtueel een belangrijke bijdrage kunt leveren aan de mensheid. Dank voor je inspiratie en prachtige woordkeuze. Ik word er een blij mens van. Groet Sjoerdje

    BeantwoordenVerwijderen