maandag 2 februari 2015

Blogger anonymous

Het is 2 februari.

Nihil obstat






















De winter geeft volgas. Behalve sneeuw ruimen is er buiten niets te doen. De alom tegenwoordige rust nodigt uit tot mijmeren. Met een glimlach terug blikken naar het breiwerk waaraan je al zolang bezig bent. Eventjes kijken hoe het patroon zich gedurende de jaren veranderd heeft. Een 'Autobiographie Sans Paroles'. De steken die je hebt laten vallen en de draad die je terug opgenomen hebt. De vrome tijden, de rebelse tijden.

Fragmenten van een pullover waarvan alleen de buitenkant vrij gegeven wordt.
De warmte behoud ik voor mezelf.
Het gulle lachen wil ik wel graag delen.

In illo tempore was de wereld nog rond


 Voorzichtig werd ik gedwongen om met de echte wereld mee te doen.

Eerste kleuterklas ('t Fröbeltje)

 Of ik wel ooit groot zou worden?

3de kleuterklas bij Zuster Christina

 Eens bij de Chiro ging het toch al iets beter

















Multi vocati pauci vero electi

 Ik mocht zelfs twee ezels begeleiden

 Een beetje plezier mocht natuurlijk ook

Eén en ander nam ernstige vormen aan

zoals mijn Plechtige Communie























Echt of vals, voor de schoolfotograaf gaf je je een beetje moeite

















maar niet alles moest ál te serieus genomen worden

op camp bij de scouts


en een beetje stoefen met mijn fanfare uniform.
 Maar dan deden Dylan, Joplin, Cohen, etc..., hun intrede
(NEEN, 'tzijn niet te mijne!)

Maar het baatte weinig.

Goedgekeurd voor de Dienst.
'Hier temt men leeuwen'

 Het leven is bittere ernst geworden!

























12 opmerkingen:

  1. Ha! Zalig overzicht! Goed gegniffeld met de foto's uit de oude (mag ik toch zeggen hé?) doos. Maar ze werpen ook vragen op ... Waarom heeft dat konijn?eekhoorn? in de derde kleuterklas een dirigeerstok? Waarom heeft sinterklaas geen baard in de zomer? Waarom doet de muziek van Dylan, Joplin, en co de haargroei bevorderen en doet de fanfaretrompet dat niet? ... En wie besliste in de jaren zestig dat de wereld opeens in technicolor moest?
    Het leven is niet alleen bittere ernst - het zit vol levensvragen. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De dirigeerstok was eigenlijk een zweep om ons braaf te houden.
      In de zomer moest sinterklaas zijn baard afscheren om niet herkend te worden en zo verwarring te vermijden.
      Het fanfaregetrompetter deed de haren ten berge rijzen zodat ze moesten kort gehouden worden. De muziek van Dylan en co. loste dit probleem op.
      In de jaren 60 groeide het besef dat je de zwart/witte wereld toch beter door een roze bril bekeek. Vandaar dat ook menigeen af en toe roze olifantjes zag.
      De bitterernstige vraag die ik mij stel: waarom droegen we zo lang een korte broek?

      Verwijderen
  2. Reactie van Antoon Goderis

    Op de foto waar je als klein ukje staat in de Chiro, zie ik tot mijn verwondering bretellen !!!
    Maar we willen geen bretellen, maar een riem op onze buuk, maar een riem op onze buuk. Maar we willen geen bretellen, maar een riem op onze buuk !
    Zongen jullie dat niet ?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel zeker. En inderdaad kreeg ik later een riem met zo'n XP-gesp!

      Verwijderen
  3. Ronduit heerlijk, die oude beelden. Enfin, oud: alles is relatief, natuurlijk.
    Heden heb je wel iets weg van de jongere Rutger Hauer, vind ik. En geloof me: da's een compliment.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ergens moet ik nog een fotootje liggen hebben van Moniekske, maar dat ga ik natuurlijk niet publiceren ;-)

      Verwijderen
  4. Kostelijk om te volgen, hoe een mens aan de buitenkant kan veranderen. Tof dat je deze foto's, die je ongetwijfeld enorm koestert, gedeeld hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo kan men zichzelf ook eens vanaf de buitenkant bekijken en proberen zich de er toe behorende binnenkant te herinneren. Met de publikatie wilde ik ook een deeltje van mijn anonimiteit opheffen.

      Verwijderen
  5. Heel mooi, jouw "werdegang" te zien.
    Je behoort nog tot de generatie met haar op het hoofd. En het is bij jou gebleven, al is het geleidelijk van kleur veranderd. Ik heb heimwee naar de tijd, dat de mannen nog weelderig haar op hun hoofd hadden. Ik kan niet wennen aan het huidige minimalisme inzake het mannelijk haar.
    En het lange dragen van korte broeken: lange broeken kosten meer aan stof...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De kosten voor de gespaarde stof gingen dan wel weer naar de aanschaf van even zoveel zalf en wondpleister. ;-)

      Verwijderen
  6. Van alles meegemaakt en ook nog eens goed terecht gekomen.

    Vriendelijke groet,

    BeantwoordenVerwijderen