maandag 16 februari 2015

Der stoat geschreeven en gedrukt ...

... da je moe scharten woar da 't jukt.

En jeuken doet het.
Het doornemen van de favoriete blogs en een korte blik over de grens deden het jeuken nog toenemen. Het schijnt daar overal lente te zijn.
Het jeuken wordt steeds heviger.
Zaadfirmas dringen er via hun mailings op aan dat er nu al van alles kan gezaaid worden. Ook buiten.
De laatste dagen waren wel zeer zonnig en de sneeuw zal uiteindelijk het onderspit moeten delven.
Maar weg is ze nog niet. De bodem ligt te koukleunen onder een laag ijs.

Gelukkig is de tunnel ijsvrij.
De peterselie heeft de milde en korte winter goed doorstaan.

















De knoflook is aan de groei.

















Het jeuken houdt niet op.
Met een beetje sla te zaaien kan ik eigenlijk niets verkeerd doen.
Zaad genoeg trouwens.

















Na het zaaien uit de losse hand en het zaad iets aan gedrukt zou ik wel water geven maar de ingegraven badkuip is één massieve ijsklomp.
Ik behelp mij dan maar met wat sneeuw.

















Een beetje verpakkingsmateriaal zal de grond wel vochtig houden en de nachtvorst toch een beetje afremmen .
Weldra komt er een dikke glasplaat in de plaats.

















Het jeuken is toch al iets akseptabeler geworden.










12 opmerkingen:

  1. Iedereen heeft al de lente in zijn hoofd. Ik zit nog steeds in een winterdip.................

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een beetje Vivaldi en de wereld ziet er al veel positiever uit.

      Verwijderen
  2. Zoals in: als het kriebelt, moet je tuinieren?
    Ik was al volop aan de snoei, maar een oude bekende - lumbago, iemand? - heeft dit weekend mijn enthousiasme een tijdelijke halt toegeroepen. 't Is eens iets anders dan een dik pak sneeuw, moet je maar denken.
    Toeme.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is jeuk in de superlatievste vorm. 'k weet er alles van. Veel bewegen, zeggen ze. Joggen, zeggen ze.
      Een mens weet niet eens hoe hij zich moet draaien of keren. En als 't voorbij is ben je nog bang om zelfs een trappist te drinken.
      „'t Kan verkeren.“

      Verwijderen
  3. Ik ben geen hovenier, maar het gevoel ken ik wel... Als ze me missen, dan ben ik vissen...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nog maar twee dagen heb ik een beetje lente gevoeld hier in Friesland.
    Maar die zuidelijke Belgische bloggers, de Fransen en degenen die in het westen tegen de zee aan wonen: die zien en voelen al láng lente... Die zetten ons eigenlijk gewoon op het verkeerde been... want ik ga de grond écht niet haar winterdekje verstoren. En mijn winterdekje ook niet.
    Maar van het liedje van Ramses Shaffy, gezongen door Jan de Wilde knap ik helemaal op.
    Ach, onze Ramses... hij is er ook al niet meer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die Westerlingen! De winter komt later, de lente komt eerder. Zij hebben helemaal geen gevoel voor rythme ;-)
      (ik ken het Lentelied slechts van/door Jan De Wilde. Ramses Shaffy en Liesbeth List behoren óók tot mijn gymnasiale herinneringen.)

      Verwijderen
  5. Ik pleit schuldig; de lente komt eraan! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 't Is je vergeven. Maar bedenk: wie lest lacht, best lacht :-) :-)

      Verwijderen
  6. Hopelijk heeft het zaaien van de sla therapeutisch gewerkt en is de jeuk wat minder :-).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gisteren in de tunnel een beetje radijs, wortels, rode biet en uien gezaaid: de jeuk werd zelfs nog erger. Maar vandaag een nieuwe vlaag van die kristalijne vlokken! Petrus begint mij de keel uit te hangen. Maar de bijna volle vensterbank maakt alles weer goed.

      Verwijderen