vrijdag 24 april 2015

Ik Plantte Ne Keer Patatten. (herhaling)



't Is weer zover: patattentijd.
Voor de laatkomers die voorafgaande plantedities gemist hebben volgt nog eens een beknopte beschrijving van een eerder ongebruikelijke methode om zonder rugbrekend werk aardappelen te planten (of heet het poten?).
Je kan ze ook gewoonweg 'leggen'.
Zo heel gewoon is deze methode eigenlijk niet waardoor ze in de gangbare tuinliteratuur dan ook niet vermeld wordt. Schade eigenlijk. Ze bespaart zóveel werk en energie en je rug is er je dankbaar voor.

Of je gaat telen op een 'proper' stukje grond of op een grasveld: laat de spade en hark in de schuur staan. Je hebt helemaal geen tuingereedschap van doen hoewel een schop en een hooivork de taak nog een stuk gemakkelijker kunnen maken als het aardappelperceel van beduidende grootte is.

1. Breng compost op die plaatsen waar je je potertjes wil hebben. Of je dat doet op rechte lijnen of liever kris kras door elkaar is van ondergeschikt belang. Laat wel genoeg plaats zodat je later tussen de planten kunt komen om de eventuele lieve coloradokevertjes een bezoek te brengen en nog wat hooi aan te brengen.
















Alle groen laat je staan. Ook gazon.
















2. Leg de zonneknolletjes op de compost.


3. Bedek het geheel met een dikke laag hooi.

















3 ladingen los hooi voor 100m²
















4. Ga naar je luie stoel en kijk hoe je buurman zich kapot zweet.



Updates.

29 mei
Zoals verwacht schoot het kweekgras sneller door dan de aardappels.





















Met de mestvork hef ik het hooi op en leg het boven op het kweekgras.
Jammer genoeg moest ik vast stellen dat zelfs de dikke hooilaag de  late vorstschade niet kon vermijden. Hopelijk komst alles toch nog goed.
Voorlopig ziet het aardappelveld er zó uit:




















9 juli
Het hele perceel ziet er hopeloos uit.


















Maar geen nood.
Er wordt nog eens nagemulcht, als zonnebril voor de nieuwe knolletjes.

Het kweekgras wordt voor het grootste deel onder het hooi plat gedrukt.

















De volgende stap:



9 opmerkingen:

  1. Je hebt vorig jaar weinig moeite moeten doen om me tot volger van deze werkwijze te bekeren. Ik heb er alle vertrouwen in dat het werkt. Vorig jaar heb ik bij een gat in de haag serieus wat aardappels geoogst van een aardappel die daar vermoedelijk gevallen wasnadat de jongens na de oogst de achtergebleven patatten waren gaan rapen op het aanpalende veld. Dus waarom zou dit niet lukken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tuinexperten gaan daar wel anders over denken ;-)

      Verwijderen
  2. Héhé, kan ik weer het luie tuinieren volgen vanuit mijn zetel... (Ik kan het niet toepassen door gebrek aan grond... mijn piepklein tuintje zou zelfs voor ons wellicht te weinig patatten voortbrengen. En, best Woelmuizenier, ik stel vast dat de omgeving zijn invloed heeft: ik vind een heerlijke Duitse uitdrukking in je artikel... Schade ? Bah neen, heerlijk hoe een mens zichzelf aanpast !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Een mens moet zich sowieso aanpassen. Dat is überhaupt niet te vermijden ;-)

      Verwijderen
  3. Ik zet sowieso geen pataten. Maar ik kijk wel hoe d ebuurman zijn gras zo vaak afrijdt, terwijl ik die taak veel minder frequent uitvoer

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. 'Zien werken' is een aangename bezigheid, nietwaar?

      Verwijderen
  4. Het lukt me nog steeds niet deze boodschap aan mij bekende moestuiniers over te brengen :-(
    Ze geloven het niet en ze willen geen hooi bestellen...
    Daarom lees ik maar bij jou hoe goed dat allemaal gaat uitpakken.
    Zelf ga ik een paar pootaardappeltjes in potten of zakken uitzetten: zal ik de buurman vragen of hij zijn grasmaaisel aan mij geeft? Of is dat door kunstmest opgejutte gras te stikstofrijk?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zolang er geen pesti/biociden gebruikt zijn zou ik geen bezwaar hebben. Het afbraakproces heeft stiksof nodig en als dat gras het zelf meebrengt ... Trouwens zou ik aan de extra N gift niet te zwaar tillen: het meeste van dat tuig bereikt niet eens de plant, wel ons oppervlaktewater door uitspoeling. Als je gras gebruikt, laat het toch eerst een dagje drogen. Anders kan het een nogal plakkerig zootje worden.
      grts.

      Verwijderen
    2. Bedankt voor de aanwijzingen. Misschien verzamel ik dan toch liever maar mijn eigen gedroogde, oude varenblad voor een leuk mini-patatten-experimentje in jouw stijl :-)

      Verwijderen