woensdag 29 april 2015

Woelmuizen (h)ier.

Scenario 1. In de tunnel stonden 20 tomaten, elk 30cm hoog. Mei was voorbij. Mijn tomaten konden naar hartelust verder groeien en gedijen zoals tomaten dat nu eenmaal doen.
Elke morgen vond hetzelfde ritueel plaats: de deur van de tunnel open stellen zodat de vochtigheid kon ontwijken en de temperatuur niet al te hoog opliep. Daarna de planten gieten zodat ze verzadigd hun dag konden genieten. (Ik had het permanent-mulch-systeem toen nog niet ontdekt.)
Zo ook begaf ik mij op een mooie junimorgen richting tunnel om mij al voorbarig te verheugen over de tijdens de nacht toegenomen grootte van mijn liefdesappeltjes.
Voorbarig? Al te voorbarig.
Mijn voorbarige vreugde werd als door Thors' hamer getroffen. Een akute perplexiteit maakte zich van mij meester.
Mijn tunnel stond leeg. Leeg! Alle tomaten waren verdwenen. Noch stengel, blad noch bloesem waren te bespeuren.
Behalve ééntje. Eén blaadje tuurde nog uit een kuiltje naar boven. Het was dan ook de enige plant die ik kon redden. Langzaam kon ik de drenkeling uit zijn zeer benarde situatie bevrijden.

Scenario 2. Mijn 4 komkommerplanten zagen er rooskleurig uit. Beter gezegd: donkergroenkleurig. De weddenschap kon beginnen. 20:1 dat ze mijn tunnel overwoekeren en tonnen komkommers produceren.
Maar ook hier sloeg het noodlot onontwijkbaar toe. Dag na dag verdween er een volledige plant zonder ook maar één spoor achter te laten. In de hoop toch nog de laatste plant te redden bond ik haar vast aan de leidraden om de volgende ochtend alleen nog een stukje snoer terug te vinden.
Woelmuizen! %$§*@#de woelmuizen!

De daarop volgende jaren omgaf ik de wortelkluiten met een stuk gaas. Deze barrière was voor die krengen een permanente hindernis.
En dus namen ze dan maar genoegen met de vroege worteltjes.

Ik had ooit wel eens gehoord dat Kruisbladige Wolfsmelk (Euphorbia lathyris) die dieren op afstand zou houden. Toch wilde ik mijn tunnel niet vol hebben met deze plant. Een andere methode ware knoflookaftreksel in de gangen gieten.
Aldus dacht ik dat knoflook telen ook wel eens kon helpen. Als dat niet werkt kan ik tenminste de bollen oogsten.
En ziedaar: mijn komkommerplanten en tomaten worden niet meer belagerd hoewel er nog steeds een muis woelt, zeker weten. Het komt er op aan de knoflook op strategische plaatsen te planten.

Scenario 3. Mijn drie rijen aarbeien groeien weelderig, beschut door gaas. De reeën zijn er verzot op en wachten niet eens tot de vruchten rijp zijn.
















Tussen de rijen heb ik in de herfst knoflook geplant maar niet over de volledige lengte.
















De aardbeien waartussen geen knoflook staat zijn verdwenen, op enkele exemplaren na.
















Hiermee is wel geen sluitend (wetenschappelijk) bewijs geleverd dat knoflook woelmuizen op afstand houdt.
Het beest is nog niet uit mijn tunnel verdreven en is thans verhuisd naar de overkant waar geen knoflook staat.
Mijn plan voor volgende herfst staat al vast!

3 opmerkingen:

  1. Dat kan niet missen: woelmuizen mijden knoflook!
    Mijdt de grote Woelmuis ook de knoflook?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Au contraire. I love 'em. Zelfs de provocatieve ademgeur!

      Verwijderen
  2. 't Zijn "pertang" schone beestjes hé ? Bij mij hebben ze alle narcissen opgevreten, ik heb er geen één meer staan ! Ik ga straks lookbollen halen, en heel mijn tuin beloken... (Beloken Pasen?)

    BeantwoordenVerwijderen