maandag 25 mei 2015

Arm, maar proper!

Okay, ik probeer mijn afgunst te verbergen.
Wat zou ik trouwens met een zwemvijver? Er naast zitten, met een dikke pullover, verkleumd wachten op een hittegolf , het fotoapparaat in de aanslag om mijn éénmalige historische duik te documenteren.

Ik ben van simpele afkomst. Onze kinderrijke familie hield zich boven water met eenvoudige dingen: een 2dehandse badkuip, een eenvoudige waterslang.
Met water moesten we zuinig omspringen. Drinkwater kon zonder beperkingen geconsumeerd worden. Baden daarentegen kon alleen met het surplus.

Dit surplus werd opgevangen in een badkuip. Vandaar werd het, al naar behoefte en mogelijkheid, overgeheveld naar de 'pretkuip'. Daar konden we voor een tijdje ons hart ophalen en genieten van een toen nog onvoorstelbare luxe: hoewel geen echte zwemvijver konden we in open lucht baden zolang we wilden.
De pret was onbetaalbaar.














































8 opmerkingen:

  1. Je verhaal brengt me ook terug naar mijn jeugd, ik ben van een latere fabricage datum en kon beschikken over een plastic opblaasbaar ploeterbadje enkel te vullen met regenwater als de put niet leeg stond. En als de put leeg stond dan was het pas dolle pret, want dan moest hij uitgekuisd worden en schoot mijn vader altijd wel een paar keer uit met de tuinslang. Herinneringen zijn raar dingen want waarschijnlijk is dat maar één keer gebeurd, van die lege put , in de zomer van 76 denk ik. Het gras mocht toen niet gesproeid worden, de regenput blijkbaar wel . En kikkers zaten er ook in de put.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik herinner mij '76 heel goed. In deze 'Lange Hete Zomer' is mijn eerste zoon geboren.

      Verwijderen
  2. Gingen jullie dan 'zomers en 's winters in het "buitenbad"?
    Dan had ik "luxe": wij gingen in één maal per week in de grote teil in de keuken. Ik snap nog niet dat ik in dat ding kon zitten. Dat was dan in de jaren vijftig...
    Maar dat zwem-kikkervijvertje hierboven mag er zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Onze teil (een 2de hands bad van de scheepssloopwerf) stond in een niet verwarmd schuurtje onder de dakpannen. Eerst was ma aan de beurt. Zij was de properste. Daarna de minder propere. Als laatste was pa aan de beurt. Tussendoor werd het als maar kouder wordende water aangevuld met een emmer vers heet water.
      O tempera, o mores ...

      Verwijderen
    2. Aanmerking: op foto 1 zie je de ingegraven badkuip die steeds aangevuld wordt door de overloop van de waterput. Foto 2 toont de badkuip naast de tunnel. Daarin wordt het water van de 1ste kuip mechanisch overgeheveld.

      Verwijderen
    3. Schitterend, hoe het vroeger toeging. Vooral de volgorde van de properste naar de minder propere. Ik ben vergeten hoe dat bij ons ging, maar ik weet wel dat ik nooit in het badwater van mijn broertje had willen zitten ;-)

      Verwijderen
  3. Mooi verhaal inderdaad! En van 1976 herinner ik me net als jullie de rosse grasperkjes. Maar wat me meest bijblijft uit dat jaar is de grote bedrijfsbrand die toen ontstond door zelfontbranding (jawel, zo heet was die zomer) en waar wij via de A17 te voet naartoe gingen als uitgedroogde ramptoeristen. Jawel, te voet want de A17 was toen nog in aanleg. Ja mensen, in een niet zo superlang verleden waren er geen autosnelwegen in België. De tentoonstelling in Bokrijk over de sixties laat dat op een pijnlijke manier zien via kaarten 'voor en na'.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Toen wij (mijn ex-echtgenote en mijzelf) ons wilden aanmelden in het ziekenhuis in Borgerhout om onze zoon het levenslicht te laten zien ;-) werden we weer naar huis gestuurd: er was geen enkele kamer beschikbaar met temperaturen onder de 33°C.
      Autosnelwegen: als 15jarigen (in de 60ties) staken we de E40, toen nog de E5, te voet over tussen Moerbrugge en Hertsberge. We moesten niet eens rennen.
      Bokrijk: 2 jaar geleden bezocht ik de '60ties'. Ik lachte mij te pletter, voornamelijk toen ik op een reportage in de 'cinema' mijzelf herkende tijdens het optreden van Procul Harum op Jazz Bilzen.
      The times they are a-changing :-)

      Verwijderen