dinsdag 13 oktober 2015

Van koe tot keu 1/3.

De oude, in het huis geïntegreerde koestal was wel in de koopprijs meebegrepen maar bij gebrek aan koeien werd deze ruimte onbenut gelaten. In de loop van de DDR-periode deed ook niemand de moeite om de beschadigde muren en vensters te herstellen. Een muur werd gedeeltelijk weggebroken en vervangen door een stalen garagepoort. De vloer bestond uit zand met in het midden een kleine vlakte bakstenen. Het vee moet het hier wel naar de zin gehad hebben: in een hoek stond een grote tegelkachel.

De sinds lang gekoesterde idee deze koestal om te vormen tot keuken begon opeens vorm te nemen.
De zandbodem en bakstenen werden door huurlingen weggehaald en de gehele oppervlakte voorbereid voor een houten vloer. De garagepoort werd vervangen door een terrasdeur. De 'rest' kwam op mijn eigen to do lijst. De tuinactiviteiten werden op 'minimum' geprogrammeerd.

Vooreerst werden de muren bevrijd van het loshangend, voor zover nog voor handen zijnde, plaaster en daarna gerestaureerd.
Twee kleine vensteropeningen waren zwaar beschadigd. Na de nodige herstellingen vervaardigde ik twee passende vensters.



Het bezoek van de obligatorische schoorsteenveger ging gepaard met een -letterlijk- afkeurende blik op de tegelkachel.  "No go, meneer. Té oud. Té vervuilend."


















Het zoeken naar een alternatief bezorgde ons zeker geen hoofdpijn: de gedachte aan een goede keukenhaard zweefde al heel lang door de lucht. Kook-, bak- en verwarmingsstoesstel in één, gevoederd met brandhout uit de regio waardoor het  gasverbruik en ecologische voetafdruk sterk gereduceerd konden worden.
Maar vooraleer dit gewenste stuk in huis kon komen moest ik eerst de handen uit de mouwen steken (althans bij lange mouwen).

Eerst het ongewenste euvel de deur uit wijzen en het ontstane gat toe metsen.






















(De tegels -ongekuist- staan geïntereseerden ter beschikking)














De noodwendige betonsokkel kon gegoten worden,

















genivelleerd,

















en van tegels voorzien.

















Na het drogen van de hardwasolie kon het pronkstuk haar vaste plaats innemen



















en kan ik verder gaan met het leggen van de houten vloer (de 'plancher', dus).





Tijdens de lange wacht/droogtijden kon ik ook  al beginnen met de buitenkant te faceliften.




Maar vooraleer de koe werkelijk keu gaat zijn zal er wel nog veel tijd vergaan.
De tuin schreeuwt om hulp.

14 opmerkingen:

  1. Nu weet ik waar je zolang zat ! Je was bezig met de grote bouwwerken !
    Gelukkig roept de tuin, en misschien krijgen we weer wat te horen van jou oplossing om als "luie" tuinier de wereld te vullen met lekkere groenten en petoaers...(In het westvlaams: patatten)...
    Welcome back bij de bloggers !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goed gezien, Antoon. Wat het luie tuinieren betreft heb ik toch zo ongeveer alles gezegd wat er te zeggen valt. Ik zal me dan meestal toch bezig houden met 'other stories'.

      Verwijderen
  2. Grote werken amai. Maar wel straf van die tegelkachel, een mens zou denken dat ze vroeger wel wisten wat ze deden toen ze dat ding daar zetten. Niet dus. Voor een keuken is die schone cuisiniere wel het ultieme natuurlijk. Ik heb hier ook zo een staan en ben daar zo content van. In het tussen seizoen als het eigenlijk nog te warm is om te stoken, maar het toch al frisjes begint te worden komt ze goed van pas en tegen dat het helemaal koud wordt is de thermische massa van het huis al voldoende opgewarmd door het koken dat die overgang niet zo zwaar valt. En in de winter geen excuus om niet te bakken, de oven is altijd warm. Alleen in de zomer als het warm is , dan laat hij het afweten. Niet genoeg trek, maar daarvoor hebben we buiten twee rocketstovekes gefabriceerd en koken we buiten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mischien gaat men later ook zeggen dat wij dachten dat we wisten wat we deden.
      Over een indoor rocketstove heb ik lang nagedacht. De schoorsteenveger zou zoeiets wel nooit aanvaarden (DIN normen, weet je wel).

      Verwijderen
  3. Wat een groot en boeiend project!
    Daar gaat een hele mooie en fijne ruimte ontstaan.
    De keukenhaard is werkelijk prachtig.
    Ik heb bewondering voor je (ver)bouwcapaciteiten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Of ik jouw bewondering waardig ben zal de toekomst uitwijzen, Zem. Voorlopig is het zoeken en improviseren. Elke nieuwe stap gaat gepaard met een geweldige adrenaline uitstoot.

      Verwijderen
  4. Ik zou een heleboel superlatieven willen bezigen naar aanleiding van wat je reeds verwezenlijkte, maar 'k hou het bij een bewonderende FANTASTISCH GEDAAN. (Het was nogal een zware werkdag, vandaar.)
    Ook de keukenhaard is oogverblindend mooi.
    De keu wordt binnenkort een fantastische keu-ken, zoveel is zeker.

    O ja: genoot je een opleiding of ben je van nature een allround selfmade doe-het-zelver? Klasse, man.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blijf me moed inscheppen, Menck.
      Ik ben een leek. Mijn opleiding: grieks-latijnse humaniora. Full stop.
      Niet dat ik er spijt van heb, maar een paar uurtjes 'selbst ist der Mann' mochten gerust deel uitmaken van het 'humanitaire' curriculum.

      Verwijderen
  5. Reacties
    1. Bedankt, Inge. Hopelijk valt het vervolg ook mee. De haard is een juweel!

      Verwijderen
  6. Wat een prachtproject!
    Dat wordt genieten wanneer alles is afgerond.

    Bewonderende groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Bedankt voor jouw bezoek, Rob. De werkzaamheden gaan verder, zij het met onderbrekingen, voornamelijk door mijn wachtende brand(hout)stapel. Het eekhoorntje verzamelt langzaam.

    Dankende groet.

    BeantwoordenVerwijderen