woensdag 24 februari 2016

They're coming again!

Deze keer blijven ze wel niet zo lang.
Gisterenavond kwamen ze. En masse. Honderden..
Ze liepen over mijn grondstuk alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
Veel discipline was er niet te zien. Ook de aanvoerder, in vol ornaat, mantel, cape en staf, liep er zo maar een beetje naast. Zijn honden bekeken mij met een zekere interesse maar kwamen niet te dicht.
Ik ging op de aanvoerder toe en begroette hem: "Nog ver te gaan?" Hij glimlachte en drukte mij de hand: "Nein, nein. Vanavond blijven we hier. We slaan hier mein kampf op."
Zijn troep bewoog zich langzaam verder. "Geen tijd voor een praatje: 'k Moet bij ze blijven en toezien dat ze samen blijven en geen onzin uithalen."
Taaie jongens, moet ik toegeven. Ze slapen in open lucht, zelfs met dit druilerig regen-  sneeuw- en vriesweer.
Bij het aanbreken van de dag kwam er langzaam beweging in de troep. Heel langzaam, na die lange mars van gisteren. De nacht was zonder incidenten verlopen. Het was nu nog wachten geblazen op de aanvoerder. Deze had zijn tenten ergens anders opgeslagen.
Toen deze aankwam, begeleid van zijn honden, gaf hij het signaal. De troep zette zich in beweging.
Hun vertrek was nagenoeg geluidloos.
Toen ze weer weg waren lag de weide er bij alsof er niets gebeurd was. Het gras was wel een beetje plat getrappeld en hier en daar hadden ze in het wild gescheten. Maar alles tesamen hadden ze mijn terrein proper achter gelaten. Slechts de talrijke molshopen hebben ze verstoord.
























Op de terugweg naar het 'kamp' (ze schijnen dan toch een ietsje langer te blijven) kon ik een plaatje schieten van de Führer.




















P.S. Enkele jaren geleden kwam de kudde hier voorbij terwijl er nog sneeuw lag. De dieren hadden dan iets meer tijd nodig om hun voedsel te vinden zodat er tijd genoeg was om, een kop hete koffie genietend, met de herder een babbeltje te slaan.
Hij, zoals allicht alle herders, kunnen zich geen ander beroep voorstellen: één man, één kudde, één natuur,één God, één geheel. All alone, all one.
Wat hem wel ontbrak was één vrouw (opeens was mijn koffie niet meer zo lekker) die het herdersbestaan mee beleeft.

12 opmerkingen:

  1. Het heeft wel wat, de passage van zo'n groep schapen met herder en honden.
    Er trekt hier soms zo'n kudde door het dorp; op weg naar plaatsen, waar ze ingehuurd zijn om het een en ander af te grazen. Ik vind het mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel mooi! 'k Heb er nog een fotootje aan toegevoegd.

      Verwijderen
    2. Ja, die stoere herder met zijn mooie honden hoort erbij.
      Maar ik heb een herder gekend en van haar weet ik, dat het herdersleven veel minder romantisch is, als het lijkt...

      Verwijderen
    3. Heel zeker ligt de idylle van veel beroepen hoofdzakelijk in het oog van de toeschouwer.

      Verwijderen
  2. Een herder die, samen met zijn honden, zo'n grote kudde feilloos dirigeert: ik vind dat van een ontroerende schoonheid.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heidens ontroerend. Maar niet feilloos (jammer).
      Zie mijn P.S.

      Verwijderen
    2. Ja, je P.S. indachtig lijkt het toch niet allemaal rozengeur en maneschijn. Zijn schoonmoeder kon waarschijnlijk geen kinders krijgen. ;-)

      Verwijderen
    3. Zijn schoonmoeder kent het verschil tussen de geur van rozen en schapekeutels

      Verwijderen
  3. Heel mooie beelden, zowel fotografisch als in fotomateriaal ! Leuk geschreven op de hoop toe !

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Welkom fotomateriaal geleverd door een practisch uitgestorven idylle.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig vind ik dat. Buiten een enkele boer die het aandurft zijn kudde koeien zonder vrachtwagen naar en van de wei te brengen, zie je in deze contreien zoiets nooit, jammer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De 'agrarische ondernemer' brengt liever de weide naar de koeien met behulp van een immens machinenpark. Het nut van weiden afgrazen kent hij niet.

      Verwijderen